El Po Rom Pom Po’N (1974) de Cornelis Vreeswijk

Po Rom Pom Po’N (1974) es la versión satírica del «trubadur» sueco-holandés Cornelis Vreeswijk 1​ (1937-1987) del Porompompero de Manolo Escobar. Se trata de una crítica a los turistas suecos que pasan las vacaciones en la España de Franco.

La versión apareció en Gentighonung, LP editado en el otoño de 1974.

Medborgare börja spara
Så kan du få råd att fara
Till Palmas och till Pamplona
Och fattas det får du låna

Ta hand om små barnens sparade slant
Eller sätt ditt piano i pant
Gå på ruinens brant…

Po-rom-pom-po'n
Po-rom-pom-po-rom-po'n
Po-rom-po-rom-po-rom-po'n
Po-rom-po'n
Po-rom-po-rom-po-rom-po'n
Po-rom-pom-po'n

Se Spaniens måne lyser
På fattiga barn som fryser
På Johansson ifrån Mora
Och på en bedagad, jorå!

Fru Johansson har fått sällskap också
Hon nattbadar just i havet det blå
Utan baddräkt på

Po-rom...

Fru Persson har färgat håret
I modefärgen för året
Hon ropar «Olé!» och skickar
Spanjorerna heta blickar

Men utifall hon vill hålla igång
I tacksamt tvåhundra pesetas per gång
För nu är det högsäsong

Po-rom...

Polisen går runt och sprätter
Han snor dina cigaretter
Och om du är snorking mot en
Så skjuter han dig i foten

Men be honom i förtroelig ton
Så fixar han all slags prostitution
För där har han provision

Po-rom...

Zigenarhövdingens dotter
Tycks äntligen ha förstått det
Mot en stadig bunt pesetas
Får hennes behag framletas
Men håll tassarna ifrån den damen den dan
Det vimlar av tuffa snubbar på stan
Som tillhör hennes klan

Po-rom...

Sen åker man hem till eken
Utmärglad och trött och blek, men
Med solsken i våra sinnen
Och några diffusa minnen:

Vi minns när vi kom, vi minns när vi for
Vi kommer ihåg var damerna bor
Vi minns ett poliskontor..

Po-rom...

Ciudadanos, empiecen a ahorrar / Para que puedan ir / A Palma y a Pamplona / Y si no les alcanza, pueden pedir un préstamo.
Cuiden el dinero ahorrado de los niños / O empeñad el piano / Caigan por la pendiente de la ruina…
Mirad cómo brilla la luna de España / Sobre los niños pobres que tiemblan de frío / Sobre Johansson, de Mora / Y sobre los días tranquilos, ¡madre mía!
La Sra. Johansson también tiene compañía. / Se baña por la noche en el mar azul / Sin bañador.
La Sra. Persson se ha teñido el pelo / Con el color de moda de este año / Grita «¡Olé!» y lanza / Miradas ardientes a los españoles.
Pero por si quiere seguir / En agradecimiento, doscientas pesetas por vez / Porque ahora es temporada alta.
La policía patrulla y te critica / Te huele los cigarrillos / Y si esnifas uno / Entonces te dispara en el pie.
Pero si le algo en tono confidencial / Y entonces organiza todo tipo de prostitución / Porque ahí es donde tiene comisión.
La hija del jefe gitano / Parece que lo ha entendido por fin / Por un fajo constante de pesetas / Que busque su placer.
Pero ese día no le toques las garras a esa dama / Hay muchos tipos duros en el pueblo / Que pertenecen a su clan.
Luego volvemos a casa, al roble / Demacrados, cansados ​​y pálidos, pero / Con el sol en la mente / Y algunos recuerdos vagos:
Recordamos cuando llegamos, recordamos cuando nos fuimos / Recordamos dónde vivían las mujeres / Recordamos una comisaría.

  1. Cornelis Vreeswijk nació en Holanda, pero a los trece años de edad se trasladó con su familia a Ekerö, Suecia. Allí se consagró durante los años 60 como cantante popular, autor y actor. Con sus textos y su música se convirtió en un muy querido cantante popular. A pesar de su enorme popularidad, jamás recibió la nacionalidad sueca.